خدمات آمبولانس و اهمیت آن در جامعه

در جوامع امروزی، افزایش انواع بیماریها منجر به افزایش تعداد بیمارستان ها و خدمات فوریت های پزشکی شده است. این خدمات به بیمارانی که در لحظات حساس نیاز به کمک های فوریت پزشکی دارند کمک می کند تا به موقع به بیمارستان برسند و در نتیجه جانشان را نجات دهند. خدمات حمل و جابجایی بیمار از طریق آمبولانس های خصوصی و عمومی امروزه به تعداد زیادی برای خدمت رسانی به بیماران در شرایط بحرانی فعالیت می کنند. مراکز عملیات آمبولانس در هر بیمارستان و EMS خصوصی در بسیاری از مناطق راه اندازی شده است. این مراکز عملیاتی با ارائه خدمات از طریق آمبولانس برای ارائه مراقبت های پزشکی فوری برای بیماران فعالیت دارند.

خدمات آمبولانس خصوصی هر سال یک افزایش ثابت در منحنی رشد را نشان می دهد که خدمات غیر اورژانسی را نیز ارائه می دهد، بر خلاف خدمات آمبولانس های بیمارستانی که در درجه اول برای نیازهای اورژانسی کار می کند.

خدمات اورژانسی و غیراورژانسی آمبولانس ها

برخی از پروتکل‌های غیر اورژانسی شامل انتقال بیماران از یک بیمارستان به بیمارستان دیگر، انتقال بیماران برای هرگونه خدمات اسکن یا آزمایشگاهی و جابجایی بیماران دارای معلولیت به بیمارستان‌ها برای دریافت خدمات درمانی است. خدمات آمبولانس اورژانس نیز معمولاً با تجهیزات پزشکی کافی و متخصصان پیراپزشکی مجهز هستند. گاهی اوقات، خدمات حمل و نقل آمبولانس غیر اورژانسی نیز با برخی از کمک های اولیه پزشکی و کارکنان پیراپزشکی برای رفع نیازهای مراقبت های پزشکی فوری به بیماران، مجهز می شوند.

خدمات پیراپزشکی، ستون خدمات آمبولانس   

1) پیراپزشکان یا متخصصان پیراپزشکی اولین کسانی هستند که بیماران را حتی قبل از پزشکان معالجه می کنند. آنها بیماران را از طریق اقدامات پزشکی فوری نجات می دهند و اطمینان حاصل می کنند که قبل از رسیدن فرد به بیمارستان علائم حیاتی فرد برای دریافت درمان های بیشتر پایدار هستند یا خیر.

 2) پیراپزشکان متخصصان مراقبت های بهداشتی آموزش دیده هستند و گاهی اوقات آموزش های مشابهی با پزشکان دریافت می کنند. آنها مجاز به کمک کردن به بیماران جهت دریافت داروها و روش های درمانی مورد نیاز هستند.
 
  3) نقش امدادگران قبل از جنگ جهانی اول ایجاد شد و خدمات آنها بیشتر به سربازان در میدان جنگ ارائه می شد. در آن روزها کارکرد آنها ارتباط نزدیکی با ارتش داشت. بعدها، خدمات آمبولانس با امدادگران برای ارائه مراقبت های پزشکی فوری برای غیرنظامیان نیز راه اندازی شد.

4) سطح تحصیلات، استانداردها، کارکردها و مهارت های امدادگران بستگی به کشوری دارد که در آن فعالیت می کنند. با این حال، برخی از عملکردهای استاندارد بین کشورها مشترک می باشد، مانند آموزش برای انجام CPR، روش های درمان بیماران ایست قلبی، استفاده از دفیبریلاتورها، مسکن های خاص، فلج کننده ها، داروهای آرام بخش برای کنترل درد، کمک های اولیه برای درمان سوختگی، شکستگی، عوارض زایمان، آسیب ستون فقرات، مدیریت راه های هوایی، کنترل خون و غیره. .
 
 5) امدادگران و فیزیوتراپیست ها یکی از اصیل ترین حرفه ها را در کل جهان دارند. فیزیوتراپی در زمانهای قدیم به اندازه امروز که در آن فیزیوتراپیست ها به عنوان ناجیانی که درمان هایی را به عنوان جایگزین روش های جراحی در بیشتر موارد و نگهداری پس از جراحی برای بهبودی سریع به یک سبک زندگی عادی ارائه می دهند، مورد توجه قرار نگرفته بود. 
 
 6) باید به خدمات پیش بیمارستانی که جزء لاینفک خدمات آمبولانس هستند و توسط پیراپزشکان ارائه می شود، احترام گذاشت.

چرا آمبولانس باید همیشه برای اورژانس پزشکی حاضر باشد؟

هنگامی که یک تماس با فوریت های پزشکی برقرار می شود، اغلب اطلاعات دقیق یا کاملی به پرسنل اورژانس داده نمی شود. به این ترتیب، واحدها برای بدترین سناریو آماده اعزام می شوند. برای اطمینان از بالاترین سطح مراقبت، EMS یک آمبولانس (با پرسنل دو امدادگر) از نزدیکترین پایگاه، اعزام می کند. اکثر موارد اورژانسی نیاز به ارزیابی بیمار، به دست آوردن علائم حیاتی، ارائه اکسیژن درمانی و جابجایی آنها دارند. EMS ممکن است نیاز به قرار دادن یک راه هوایی پیشرفته، تجویز داروها به صورت داخل وریدی یا نظارت بر شرایط قلبی فرد بیمار یا مصدوم داشته باشد. همه این مراحل زمانی که تعدادی نیروی کمکی مناسب در صحنه وجود داشته باشد با کارایی بیشتری انجام می شود.

هدف خدمات اورژانسی از طریق آمبولانس ها، ارائه یک مراقبت کارآمد برای نجات جان فرد می باشد و اغلب جنگ بین زندگی و مرگ است. متأسفانه، هیچ راهی وجود ندارد ندارند که پرسنل فوریت پزشکی بدانند در یک تماس با چه چیزی روبرو خواهند شد تا زمانی که وارد مکان مورد نظر شوند. پس لازم است در همه حال و زمانی آمادگی لازم با هر موقعیتی را داشته باشند. 

خدمات اورژانسی: ستاره زندگی

خدمات فوریت پزشکی و آمبولانس برای ارائه کمک های اولیه و اورژانسی به بیماران نیازمند می باشد. همانطور که قبلا ذکر گردید، هدف آنها حفظ و جلوگیری از آسیب بیشتر به فرد بیمار یا مصدوم می باشد. هدف این است که بیمار را در سریع ترین مسیر بهبودی قرار داده شود. 

نشانه خدمات اورژانسی به صورت ستاره زندگی بوده که دارای شش بازو می باشد که هر بازو به موارد زیر اشاره دارد:

تشخیص زودهنگام: پرسنل فوریت پزشکی در مرحله اول مشکل یا اورژانسی بودن شرایط را شناسایی می کنند.

گزارش اولیه: کسانی که اورژانس را شناسایی می کنند یا کسانی که برای اولین بار در صحنه هستند، با خط اورژانس برای EMS تماس می گیرند و درخواست کمک فوری پزشکی می کنند. 

پاسخ زودهنگام: بعد از دریافت گزارش اولیه، پرسنل فوریت پزشکی جهت ارائه خدمات در صحنه حاضر می شوند. 

مراقبت در صحنه حادثه: درمان ها و مداخلات مناسب برای درمان بیماری ها، جلوگیری از آسیب بیشتر و شروع راه بهبودی به بیمار داده و آماده جابجایی و انتقال بیمار می شود. 

مراقبت در حین جابجایی و انتقال: بیمار را از طریق برانکارد به آمبولانس منتقل می کنند. این وسیله نقلیه ای است که بیمار با آن منتقل می شود و در طول مسیر تحت درمان قرار می گیرد.

تحویل بیمار جهت دریافت خدمات درمانی پیشرفته: بیمار به بخش مراقبت های اورژانس بیمارستان تحویل داده می شود. همچنین EMS به پرستاران و پزشکان بیمارستان در مورد وضعیت بیمار توضیح می دهند.